แผ่นดินไหว  ถ้าละเลยทอปปิคนี้คงจะไม่ได้ 

 

ยังงัยดีหล่ะ  ขอให้อย่ามาคนเจ็บหรือตายเลยนะ 

 

 

 

ปล.  อารมณ์วันนี้มันเข้ากันกับเเผ่นดินไหวเป๊ะเลย

 

เหมือนทุกสิ่งจะรุมสุมท่วมหัว

 

ชีวิตเด็กจบใหม่  

 

แพลนหลากหลายที่ตั้งใจจะทำช่วงที่ยังมีไฟ

 

มันบั่นทอนกำลังใจตอนนี้มาก ๆ

 

 

"ฟอด."  เป็นโกลหลัก ที่เเค่คิดก็เหนื่อย เเละท้อโคด

 

 

จะมีความกล้าพอมั๊ย

 

ฉันมีความสามารถพอมั๊ย

 

ถ้าผ่านจะปรับตัวเข้ากับสังคมใหม่ได้มั๊ย

 

แค่ยังไม่ถึงวันนั้น ยังหนักใจขนาดนี้  ต่อไปกุจะอยู่ได้มั๊ย

 

ในอนาคต ขอให้เจอเพื่อนซักคน ที่ตามฝันไปด้วยกันอย่างจริงใจ และซื่อสัตย์

 

 

 

 

เรื่องสอบโท เป็นอีกปัญหานึงที่เเทรกเข้ามาระหว่างทาง

 

เป็นหนึ่งในข้อตกลงที่ เคยพูดไว้ว่าจะลองทำ 

 

ลองสอบเล่น  

 

แต่ทุกครั้งที่ขึ้นชื่อว่าสอบ  กุจะวางเฉยไม่เคยได้  ลึกๆ อยากทำให้มันออกมาดีมากๆๆ ด้วยซ้ำ

 

แล้วถ้าฟลุคได้ จะไหวมั๊ย จะรอดมั๊ย

 

ลป พูดเป็นเรื่องถูก ที่ว่าคนจบตรีกี่ล้านคน จะเอาอะไรไปสู้กับเค้า นั่นเเหละประเด็น

 

 

 

ล่าสุดวันนี้เรื่องไปเกา

 

มันเป็นปัญหาโลกเเตกอีกเรื่องนึงสำหรับกุ

 

มันเร็วไปกระชั้นชิดไป  ถ้าไม่ไปตอนนี้คงไม่มีโอกาสเเล้ว 

 

แล้วก็มีข่าวไหวๆ วันนี้มาอีก  กูปวดหัวมาก ปวดจนจะระเบิด

 

ไม่สามารถบอกได้ว่าอยากไปหรือไม่อยาก 

 

มันก้ำกึ่งมาก  ถ้าสมมติตื่นมาเเล้วเเม่บอกว่าจะไปก็ได้นะ 

 

กุก็ยังมีความรู้สึกว่า มันจะดีเหรอ  เอาเงินตรงนั้นไปเรียนดีกว่ามั๊ย 

 

ถ้าเเม่ยังยืนยันไม่ให้ไป  กุคงต้องเเอบเจ็บนิดๆ เเน่เลย 

 

เป็นบ้าอารัยวะ

 

 

 

หลายคืนที่ผ่านมา ล้มหัวนอนก่อนเที่ยงคืน กว่าจะหลับได้มันยากมาก

 

ก่อนนอนจะคิดตลอดว่า วันเสาร์ของอาทิตหน้าจะทำยังงัย  จะทำได้ดีมั๊ย  ท่ามกลางคนเยอะๆ 

 

มันกดดันมาก จนอยากร้องไห้ อยากยืดเวลาออกไปอีกนาน ๆๆ   เเต่อายุมันไม่รอ  

 

ขอโทษที่ทำให้ เเม่เเอ๋ว กับ ลป ไม่สบายใจไปด้วย

 

หนูก็ไม่อยากเป็นเเบบนี้หรอกนะ

 

หนูมันพวกตาขาว ปอดเเหก หนูปวดหัว มึนหัว อยากอ้วก

 

หนูขอโทษ  T-T

 

 

 

 

บางครั้งก็อยากร้องไห้มันทั้งวัน

 

 

 

 

 

 

 

 

 

อารมวันนี้มันต้องเขียนวันนี้

เวลาประมาณ 9.30 ของวันนี้


เรามึนหัวตั้งแต่ก่อนนอน จนตื่นแม่งก้ยังไม่หาย
ต้องมานั่งซดยาหอม พะงาบๆ
ขอยาพยาบาลก้เปนห่วงว่าจะง่วง

เข้าไปฟังอิยุ้ย แล้วมันยังมีพัฒนาการ
แล้วกุหล่ะ
ถ้าทีสิสเปนการแสดงถึงศักยภาพของตัวนักศึกษา
กุก้ไม่สมควรที่จะจบ
ตั้งเเต่เเรกแล้วคนริเริ่มคิด ค่อยบอกทุกขั้นตอนก้คือ ออพจ
กุแค่มาทำอย่างที่เค้าบอกแค่นั้น และไม่มีการต่อยอด

เหตุผลที่กุเฟลสัสคือ
1  กุอาจยังไม่เคยเผชิญหน้ากับชีแบบตรงๆ
2  อายมากกับการที่โดนตอกย้ำเรื่องกิตติกรรมซ้ำๆ
3 เสียใจมากที่เม้นงานกุว่าเปนงานรวบรวมข้อมูล  ต้องถามว่าชีอ่านจบรึยัง
4 กุจิตตกไปเองพอใจมั๊ยว้าา และกุป่วยด้วย
5 กุคาดหวังกับงานชิ้นนี้มากเกินไป

กุอยากหยุดเครียดกับมันซักที เมื่อไหร่แม่งจะจบสมบูรณ์วะ
เหตุการณ์ในวันนี้ทำให้กุเสียน้ำตา
และตระหนักได้ว่ากุไม่สมควรต่อโท
ในเมื่อกุขาดศักยภาพ


ฟ.อ. ทีสิสแม่มไม่ใช่ทุกสิ่งของชีวิต
ตอนนี้กุยังทำใจปลอบตัวเองแบบนี้ไม่ได้
กุยังไม่โตพอ กุไม่สมควรจะจบด้วยซ้ำมั้ง

กูเสียใจและรู้สึกแย่เปนอย่างมาก
ถ้าไม่โดนเอง อย่าได้พูดว่าไม่เปนไรกับกู
หลบไปเลียแผล